na een heel vermoeide reisdag zijn we allemaal goed en wel weer in belgie aangekomen (alleen freddy's fietskoffer is ergens in africa blijven hangen, hopelijk komt die nog terecht). de grootste schok zijn de temperaturen hier: we waren de dertigers in senegal al gewend geraakt, tis hier echt bibberen.

het is uiteindelijk een fantastische ronde geweest, op alle vlakken. sportief gezien ben ik best tevreden met de top 20 plaatsen in de ritten en 16e plaats in het eindklassement. om betere daguitslagen te hebben moest ik veel meer sprinter zijn. maar ik mankeer nu eenmaal die topsneheid/topversnelling in de benen. 1 kleine valse noot: het losse in de kopgroep in de eerste rit. had ik daar toch bij gebleven zou me dat 2min20 opleveren in het klassement en zou ik 7e geworden zijn. achteraf kon ik het wel wat begrijpen dat ze me er op den boord hebben kunnen afrijden: die italianen (die met zn 3en mee waren) en marokkanen (met zn 5en) waren echt wel enorm sterk (hebben we in gans de ronde heel veel gevoeld). als zo'n mannen dan 10min een klein waaierke opzetten dan moet je zelf ook al heel straf zijn om hen op den boord te kunnen volgen. maar al bij al dus tevreden, ook dat ik met relatief weinig ongemakken heb kunnen koersen.

het was ook een plezier om met deze ploeg te kunnen koersen. stuk voor stuk waren het echt heel toffe coureurs: straffe verhalen verteller freddy, gekke smoelen trekker sven, don juan bram (Aminata ;-)), stadion danser frederic en super snelle eter remi!!! zowel in als naast de koers hingen we vree aan elkaar en hebben we enorm veel leute gemaakt. het klikte met gans de bende, ook op de moeilijke momenten hebben we elkaar er dan doorgesleurd.

en dan is er nog het land senegal, man, dat ga ik toch ook ferm missen. ik kan me nu niet inbeelden dat ik daar nooit nog eens terug zou gaan. de warmte van de mensen, het mankeren van die jachtigheid in hun leven, hun optimisme, ik kon er echt goed aarden, zelfs bijna thuisvoelen. ook de landschappen en de (weidsheid van) natuur (wel buiten de grotere steden want die zijn echt vuil door al de afval en uitlaatgassen) zijn er prachtig. ik zal er nog veel naar wegdromen...

te weten dat dit jaar normaal mijn allerlaatste seizoen is als coureur op dit niveau en dat dit seizoen bijna gedaan is, kan ik zeggen dat ik het op een unieke, straffe manier heb afgesloten. het is een belevenis geweest die ik gans mijn leven ga meedragen.

aan de vele mensen die dit blog bezocht en gelezen hebben, hele dikke merci. en ik hoop stiekem dat ik jullie allemaal wat jaloers kon maken met de verhalen ;-)

tot ergens op een volgend avontuur!

om jullie een idee te geven: in elke stad hier in senegal vind je gemakkelijk een 10tal internet cafés.  de prijzen zijn rond 15 eurocent per half uur.  spotgoedkoop dus en velen hier die er gebruik van maken.
gisteren na het bezoek aan het internet café zijn we dus weer gaan eten op restaurant.  toen we de taxi terug naar onze slaapplaats wouden nemen, was er precies een mini tropische storm uitberoken: het was ferm aan het waaien en het water viel met bakken uit de lucht.  aan de zijkanten van de straten waren nu precies beken van water en zand.  het was best wel een vuil boeltje.  je moet je inbeelden dat er hier geen trotoirs zijn.  je hebt een geasfalteerde baan (die er trouwens heel goed bijliggen) maar daarnaast is er alleen aarde en veel vuiligheid.  de eerste vuilbak moeten we hier nog tegenkomen...  je kan trouwens gemakkelijk zien dat je een stad gaat binnenrijden: er licht aan de rand steeds een grote vuilnisbelt.  en wij die in ons klein landje zoveel sorteren en recycleren, we moeten niet denken dat wij daarmee de wereld gaan rijden, het wordt hier ruimschoots gecompenseerd.
vandaag de voorlaatste etappe, 138km.  net als gisteren kon je voelen dat de vermoeidheid heel groot is in het peloton.  de demarages zijn belange zo snedig niet meer.  maar omdat er nog 4 man dicht bij elkaar staat in de kop vanb het klassement werd er toch nog hard gekoerst.  het viel vaak in verschillende groepen die dan soms weer samenkwamen.  op het einde van de rit was er een paar man voorop en dan de groepsspurt (ik weet niet juist voor de hoeveelste plek).  voor ons is de positie van bram in die eindspurt het belangrijkst: hij draagt nog steeds de groene trui (de uitslag van de eerste rit is eindelijk correct), maar zijn dichtse concurent (de enigste van die sterke italianen die nog niet ziek heeft moeten opgeven) staat slechts op 3 punten achter hem.  kheb bram wat proberen lanceren in de laatste 800m en hij heeft zich zowaar voor die italiaan kunnen sprinten.  we hebben dus nog steeds de groene trui, die gaan we morgen met hand en tand proberen verdedigen! ook remi (die zich gisteren als 8e ook heel goed wist te plaatsen) en frederic zullen nog een deftige uitslag hebben vandaag.  minder goed nieuws was er van sven: hij vielm al voreg in de rit alleen door al die schermutselingen en heeft moegestreden moeten opgeven.  hij heeft al een 4tal dagen fameus moeten vechten en afzien door zn ziekte en lichte koorts, vandaag was er jammergenoeg teveel aan.  hij was eergisteren ook nog eens gevallen (een politiemoto was pal op de weg gaan staan, hij zag die te laat en is er tegenaan gebotst), hij heeft het dus zeker niet gemakkelijk gehad...  maar hij heeft nu direct een nieuw doel: volgend jaar weerkomen en die ronde op zn palmares zetten verdorie ;-)

van valpartijen valt het nog behoorlijk mee.  bij ons ion de kermiskoersen wordt er alleszins meer gevallen.  de valpartijen die er al geweest zijn waren vooral omdat er een voertuig op de weg stond en dat die te laat opgemerkt was.  de stuurvaardigheid van sommige zwarten laat het soms wat afweten, maar echte valpartijen zijn er nog niet van gekomen (wel veel gevloek ;-))

en we hebben zelfs een echte ster in het peloton: de bordjesman op de moto in de koers die aangeeft hoeveel voorsprong een kopgroep heeft is michel (achternaam ontsnapt me nu), dat is dezelfde die hetzelfde ook al jaren in de tour de france doet.  een heel goedlachse man dat zelfs foto's van zichzelf bijheeft vanuit de tour om te handtekenen.  een echte ster dus ;-)  maar het moet gezegd, hij doet zn job prima!

en morgen dus de laatste rit richting dakar.  als ploeg hebben we 1 groot doel: die groene spurterstrui proberen binnenhalen!  bram, je kan op ons rekenen!! :-)

gisteren, woensdag, stond dan een laatste lange rit op het programma: 168km.  in de "ziekenboeg" zaten nog steeds freddy (verkoudheid), sven (koortsig, spierpijn) en frederic (nasleep van sinusitis).  het zou duis zowiezo een geslaagde dag zijn als we allemaal de eindstreep zouden halen.  van in de eerste kilometer werd er alweer duchtig gedemareerd.  na zo'n 120 km en een hele hoop schermutselingen later was alles samen en liepen er op hun kousevoeten 24 renners weg.  onder hen geen enkele italiaan (die 1 en 2 in het klassement hadden) en geen enkele belanrijke marokkaan (na de italianen de sterkste ploeg, hebben 3 man biuj de eerste 7).  ze bekeken elkaar zodanig dat er bijna gesurplast werd.  de 24, met bram erbij waren weg.  op een bepaald moment is er toch een serieuze versnelling bij ons en de leider, den sterksten italiaan gaat gans rechts vd kant, laat hem uitbollen en geeft over.  een historisch moment zowaar in de ronde, net alsof lance armstrong doodziek zou opgeven in de tour.  de marokkanen direct allemaal op kop met zn vijven, alles op den boord aan 50 er uur.  achter hen was het een kwestie van vechten om een zo goed mogelijk plekje te hebben uit de wind.  we hingen der eerst met 20 aan, dat werd uitgdeund aan de finish tot een 7tal, zo verschroeiend ging het eraan toe.  ik was gelukkig 1 van de 7.  we kwamen binnen op 42" van die eerste groep.  toen ik over de arive bolde stond wilfried, de coordinator van onze groep te springen "we hebben gewonnen!".  ik kon mn oren amper geloven: bram had de spurt met zn 18en (er waren er ook daar een paar afgekletst) gewonnen.  we hadden het tijderk van de italianen gebroken.  soms werd er eens over gefantaseerd, over een ritje winnen, maar dat het kon gebeuren had nooit iemand echt verwacht.  iedereen door het dolle heen natuurlijk.  op de koop toe had bram ook de groene trui (spurterstrui) door het wegvallen van die italiaan en zijn regelmatige plaatsen in de massaspurten.  onze ronde kon/kan niet meer stuk.  toen we later die dag op de overdekte markt liepen waren er zelfs senegalezen die bram ermee feliciteerden, het was zowaar een BS geworden ;-)

we waren trouwens met gans de ploeg aangekomen.  de lange ritten waren toen voorbij, we begonnen stilaan ook dakar te "rieken".   het klassement werd ook in deze rit nog eens stevig veranderd (net als rit 5, die 2 lange rit van 195 km); daarin staat bram 11e, ikzelf 16e; de anderen staan al op een kwartier of meer.

naast die italiaan waren er nog die de eindstreep gisteren niet gehaald hebben, na de aankomst moesten er zelfs met de brancard afgevoerd worden.  het is een ware slijtageslag aan het worden.  ik had het vooraf ook gedacht/gezegd: het zou niet moeilijk zijn de ronde uit te rijden als je maar gezond blijft.  het valt ook op dat alle zwarten er nog fit bijlopen: zij hebben minder last van de warmte, voedsel...

vandaag 110 km.  zonder die straffe italianen in de koers werd het een rustige rit.  ook de marokkaanse ploeg, die nu de leider heeft, lijkt zo sterk niet meer.  4 man is voorop kunnen blijven (kameroenees wint), in de spurt voor de 5e plek  heb ik bram zoveel mogelijk proberen helpen om zijn groene trui te verdedigen.  het werd 7e en zal misschien zijn groene trui behouden.  idd, het is allemaal nog niet zeker: als de uitslag van de eerste rit is zoals ze zou moeten zijn behoudt hij ze, blijft ze zoals de officials denken dat ze is dan verliest hij ze.  we hebben daar al veel voor gereclameerd, maar ze hebben er nog nooit iets aan veranderd.  ze gingen het nu nog eens serieus bekijken, het is nu ook wel belangrijk.  ze hadden nl in die 1e rit 5 man tussen de kopgroep (waar ik oorspronkelijk inzat) en het verbrokkelde peloton gezet die achteraan moesten staan.  dat scheelt dus 5 plaatsen voor bram en 5 punten...

iukzelf begin nu toch ook al wat naar het einde te verlangen: kleine kwaaltjes zoals lichte diarree en veel muggebeten steken de kop op.  ook de vermoeidheid na al die lange ritten is fameus.  maar we gaan voor gans de ploeg in dakar!  we zijn zelfs de enige complete ploeg nog.

we zitten weer in thies nu, straks nog eens goed gaan eten op restaurant.  zwoele groetjes!!!

gisteren nog iets leutig meegemaakt na het cybecqafe bezoek.  we waren met de ploegauto naar het centrum van st louis geweest, oa ook het strand bezocht (dat is het strand waarop er duizenden senegalezen met een schamel bootje vertrekken naar de canarische eilanden, maar velen halen nooit de eindstreep, st louis is nl het noordelijkste punt van senegal).  met zn drien waren we dan na het stadsbeoek naar het internetcafe getrokken en we gingen met de taxi naar het hotel terugkeren, zo,n 5 km verder.  de taxichauffeur kon echter amper frans en het ging dus maar moeizaam om de prijs te bediscussieren.  uiteindelijk dachten we dat ze bepaald was, maar een paar km verderstoptte hij plots en vroeg meer, hij had niet gedacht dat het zover was (hij had blijkbaar niet goed begrepen waar we juist moetsen zijn).  we wilden ons echter niet laten doen en niemand wou toegeven.  uiteindelijk hebben we het eerste afgesproken bedrag betaald en uitgsestapt.  daar stonden we dan, in de pikkedonker onder een zschitterende sterrenhemel op zo,n 2 km van het hotel.  er zat niets anders op dan te voet te gaan.  2 minuten later kwam er echter een paard en kar a met 2 mensen erop die een zaklamp als voorlicht gebruikten.  wij vriendelijk vragen of we een eindje meemochten.  met een grote glimlach werden we aan oort gehesen, er was zelfs geen sprake van geld.  de tocht had bijna iets romantisch ;-)  we hebben hem uiteindelijk 1000CFA gegeven, zo,n 1.5 euro, dat is ongeveer 1/5 van een maandloon.  gelukkig dat die was...

vandaag stond dan weer zo;n mega lange rit op het programma.  en bij het ontbijt was er een eerste keer waty minder nieuws: frederic en sven die zich wat ziekjes voelden.  het zou een zware dag worden...  het gans koersverloop is moeilijk op te schrijven.  in grote lijnen waren we met een 35man weg na 25km met 3 van ons bij, dat is dan nog een paar keren in brokken gevallen, deelsook samengelopen.  rond km 170 kwam er vanvoor een gedeeltelijke hergroeperig en waren ik en bram nog present in de kopgroep van 24 man.  er waren nog schermutselingen maar na 194km was het toch groepspurt: bram 3e en ik, gans leeggereden, ongeveer 15e.  voor de 5e maal op rij een italiaan die won (we hevven dat ondertussen eens nagevraagd: het zijn profs uit een continentaal team, zoals landbouwkrediet of chocolade jacques bij ons).  een 2e groep op zo;n 6-8 min, peloton op zo;n 20 min.  en iedereen gelukkig uitgereden, al scheelde het soms niet veel.  klassement zal dus wat door elkaar geschud zijn.  hopelijk halen we toch met gans de ploeg dakar...

morgen nog een laatste langere rit van 168km.  het is wel richting binnenland, dat scheelt zeker 5 graden :-s  we komen stilaan in de doorbijtfase.

en subiet gaan we toch eens uit eten gaan met gans de ploeg.  het zal goed zijn voor de moral eens in een proper etablissement te gaan eten.

en dan wil ik graag nog een goeiedag zeggen aan een nieuwe lezeres van het blog: Nora :-)

eerst en vooral excuses voor de iets sloridgere geschreven berichten, de tijd is hier niet aan mn zijde...

het is vandaag zaterdag en we zitten in dakar.  het is tevens rustdag.

gisteren hadden we rit 2: terug van rabat naar cassablanca over net dezelfde baan als rit 1.  de wind was iets minder, maar deze keer wel in het voordeel.  een gemiddelde op teinde vd rit van bijna 44 was het resultaat.  na zo'n 30km zaten we met gans de ploeg achteraan om drinken op te halen.  het bleef echter duren tot de volgwagen kwam en net op dat moment brak het peloton in verschillende stukken door alweer een zoveelste demarage.  gans de ploeg dus niet mee en er was toch zo'n 25-30 man voorop.  twerd dus werken voor ons ;-)  maar omdat er vanvoor ook heel goed samengewerkt werd slaagde we pas om aan te sluiten rond km 85.  we hebben dus serieus geboet voor onze fout...  er moesten id finale nog 5 plaatelijke ronden afgewerkt worden van 2.4km:  een 6 vaksbaan 1.2 km op en 1.2 km af.  er reed een kopgroep weg van 11 man met daarin frederic.  hij werd 11e.  in de pelotonspurt konden we dan nog 3 man bij de eerste 20 plaaten, we kregen dus resultaat voor ons dagje hard werken.  rond 11u waren we al gefinished want de rit startte reeds om 8u (ttz 8u30, de gebruikelijke vertraging).  dit maakte ook dat het heel aangenaam koersweer was, zo'n 22-25 graden schat ik.

we hebben nu 2 ritten achter de rug en je kan nu wel aanvoelen dat er een serieus niveau verschil is in het peloton: een 20tal renners die goed/heel goed zijn en een 10tal renners die echt niet meer kunnen dan volgen.  het is dus nog relatief ge;akkelijk bij de eerste 20-30 te eindigen, winnen zal hier echter niet gemnakkelijk zijn.  de marokkaanse ploeg en een italiaanse die onder senegalese vlag rijdt zijn echt wel heel sterk.  maar we kunnen dus als ploeg wel het een en ander rechtzetten als het moet, het is hier geen niveau over het ganse peloton genomen zoals een topkoers bij ons in belgie.

na de rit zaten we dus weer in cassablanca waar we om 19u40 het vliegtuig hadden richting dakar.  nornaal was de vlucht voorzien om 23u20, maar omdat er 6 ploegen minder aan de start stonden was er plaats vrijgekomen op de vroegere vlucht en konden wij daar gelukkig met mee.  twas nog een soep in dat poepchick hotel waar we de eerste nacht verbleven hadden want we hadden daar een groot deel van onze bagage achtergelaten in de kamers (zoals de organisatie ons gezegd had), maar blijkbaar was dat een misverstand en moesten we 130 euro per 2persoonskamer betalen.  na wat gediscussier hebben we gelukkig maar een klein bedrag moeten betalen.  rond 15u dan richting vliegveld en dat was dan stillekesaan het einde van het luxe-deel van de reis.  in senegal zal het zeker een pak minder zijn wat betreft eten-slapen-klimaat.  maar daar waren we tenslotte wel voor gekomen, dus niemand die daarover zaagt, we wijn blij dat we die 2 luxueuse dagen hebben mogen meemaken.  rond 20u20 steeg het vliegtuig dan op, 23u30 landden we in dakar, 1u30 hadden we onze bagage en om 2u30 lagen we in bed.  ge kunt al rekenen hoe laat het zou geweest zijn bij die vlucht van 23u20...

eens in de luchthaven voelden we direct dat we in "echter" afrika zaten: een zwoele 26graden ondanks de nacht, het aanklampen van senegalezen om uw valies te mogen dragen (tegen betaling blijkt dan achteraf steeds weer, dus we hebben maar schoontjes alles zelf gedaan), rolexen te verkopen, gazetten van 1-2 dagen oud...  heet zijn me toch kerels.  het hotel zelf is nog meer dan behoorlijk: een gebouw van 15 verdiepingen met restaurant-zwmbad op het dak en airco.  maar toch ook al een kakkerlak in de badkaner, geen eletriek in sommige kamers, of geen water maar wel eletriek, of wel eletriek en water, maar meer bruin-koffie water.  maar theeft wel zijn charmes hoor ;-)  vanmorgen rond een uur of 9 opgestaan, ontbeten en de fietsen weer in elkaar gestoken (alles moet gedemonteerd worden om het in de fietskoffer te krijgen).  starks moeten we nog naar het stadion voor een soort verwelkoming.  youssu ndour zou daar ook optreden, ik hoop dus op een propvol stadion met 100000 man waar we als ware sporthelden verwelkomt worden.  we zouden er ook een rondje moeten fietsen.  maar dat is dus voor straks.

vele groetjes van gans de ploeg en begeleiders aan familie, vrienden en suporters!

Hier in Rabat (waar we vannacht verblijven) een internet cafe gevonden, tijd dus om een eerste verslagje te posten.

Gisteren de traditionele reisdag die zonder ongemakken verlopen is.  De tijd moesten we 2 uur terugdraaien, het is hier nu 19u40 terwijl het in België 21u40 is.  In lokale tijd zaten we nog op een redelijk uur in bed.  Wat zeg ik, bed, koninklijke suite is iets beter uitgedrukt.  Hotel suisse in Cassablanca is een aanrader voor al wie nog naar hier zou komen en graag wat luxe heeft.  Een badkamer met bad, douche, 2 lavabo's, voetbad, alles samen zo'n 16m2.  Dan nog een slaapkamer voor 2 personen van een 30 tal m2, geen plaatsgebrek dus.  Geruisloze airco, tv, en wij die dachten in de brousse te moeten logeren.  Pas op, dat zal nog komen hoor, eens we in Senegal zijn.  Enfin, vanmorgen ontbijtbuffet aan het zwembad met de opkomende zon en de zee op de achtergrond.  En dan klaarmaken voor de eerste rit.  Ik voelde me zo fier, ik liep constant met een smile rond van kinderlijke blijdschap.  In zo'n decor kunnen koersen, met al die belangstelling errond (fotografen en cameramensen zijn niet op 2 handen te tellen), het gaf me een enorme goesting om te koersen.   Uiteindelijk waren we slechts met 60 man aan de start, 6 ploegen geraakten er niet, onder andere wegens visumpapieren.  Een uur later dan gepland werd dan het startschot gegeven door één of andere minister.  Het feit dat er later gestart was, was omdat bv nog niet duidelijk was hoe het einde van de rit er zou uitzien: 10 ronden van 3km of 30 ronden van 700m.  Het werd 2 ronden van 700m nadat er hevig over en weer gediscussieerd was.  En zo zijn er nog tal van die probleempjes die maken dat de start een uur later is.   Ongelooflijk eigenlijk hoe alles ondanks dat het op tlaatste moment geregeld wordt, toch in orde komt.

En dan de koers, ik zal het proberen kort houden.  Het was van Cassablanca naar Rabat,l angs de kustlijn noordwaarts en de hele dag wind tegen of wind in de zij.  Er werd ferm gereden de eerste kilometers.  Na zo'n 12 km was ik mee met zo'n 10 man en we leken ademruimte te krijgen van het peloton.  De voorsporng liep op tot een minuut.  Er konden uiteindelijk nog een 5 tal renners aansluiten na zo'n 40 km maar het peloton zelf lag al redelijk achterop, het begon er verdorie goed uit te zien.  Op een hele domme manier  heb ik me er echter op een stuk met ferme zijwind eraf laten rijden op den boord.  Deels door een misverstand om water te willen halen maar de ploegleiderswagen was er nog niet.  Enfin, mn droom om te openen met een schitterende uitslag ging jammergenoeg niet door.  Ik werd terug opgeslorpt door het peloton.  Het scheurde uiteindelijk nog bij ons en met 5 van onze ploeg konden we ons bij de eerste 6 van de spurt voor de 15e plek plaatsen, op zo'n 2 min van de winnaar.  Het criterium van 2 ronden van 700mlag ons duidelijk.  Op die manier was het lossen uit de kopgroep enigzins goedgemaakt.  Een officiële uitslag hebben we nog niet, wel al een officieuze gezien en daar bleek het één en ander niet aan te kloppen.  Op een typische afrkiaanse manier zijn daar foutjes ingeslopen, maar duurt beetje te lang om het uit te leggen.

En nu zit ik dus in Rabat.  Net met de ploeg een wandeling gemaakt door de markt dat een doolhof is van steegjes met kraampjes omzo uit te komen aan de zee.  We hoopten er het strand te zien, maar het werd een gigantisch kerkhof.  Twas een vreemd zicht.

Morgen volgt de rit terug over net dezelfde banen.  Ttz, een hoofdbaan die heel goed berijdbaar is.  Nog geen platte banden gezien bij renners om maar te zeggen dat de banen er proper bijliggen.

Ondanks dat ik nog een boek zou kunnen schrijven over leuke dingen die we de afgelopen 2 dagen hebben meegemaakt, moet ik afronden, mn avondeten wacht.   Maar het gaat dus heel met mij, laat dat duidelijk zijn :-)

Wat in april nog een ver-van-mn-bed-reis leek is morgen verdorie werkelijkheid.  De koffers zijn zo goed als gepakt, de conditie is afgelopen weekend in de koers in noord Frankrijk (Bavay) nog een klein beetje aangescherpt, hoog tijd dus om die vlieger richting Marokko in te stappen.  Beter kon ik me echt niet voorbereiden.  Zelfs details zijn niet vergeten zoals het millimetreren van mn haar ;-)  Nu maar hopen dat het een reis wordt met vele avonturen, zowel in als naast de koers.

Vele mensen vragen mij met welke sportieve ambities ik naar daar vertrek.  Ik moet ze echter een antwoord schuldig blijven.  Het kan zijn dat een top 10 straf zal zijn, het kan even goed zijn dat een top 30 al moeilijk te halen is.  Ik ga er mijn uiterste best doen, zoals steeds, en wanneer ik het gevoel heb dat ik op mn waarde gereden heb zal ik tevreden zijn, welke plaats ik dan ook behaal.  Ik denk ook dat de manier van koersen ginder heel anders zal zijn.  Het zal er volgens mij impulsiever aan toe gaan, minder taktisch en beredeneerd zoals bij ons.

Ziezo, dit waren dan de laatste woorden vanuit België.  Ik hoop jullie de komende dagen/weken vanuit Marokko/Senegal te kunnen berichten.

Zij die gaan zweten, groeten u!

De concrete informatie begint nu echt wel binnen te stromen.  De organisatie van de ronde heeft nu een eigen, blitse, website gelanceerd (zie links) en daar vind je oa alle deelnemende ploegen op.  Er zijn er 6 europese (4 franse, 1 nederlandse en 1 belgische) en 10 afrikaanse ploegen (kameroen, burkina faso, ivoorkust, marokko, egypte, libië, nigeria en natuurlijk 2 senegalese ploegen).  Dit geeft 16 ploegen van 6 man, 96 starters.  Voor zij die komen supporteren in senegal zelf, ik heb rugnummer 10 ;-).  Op die website staat ook een rittenschema en die blijkt al wat gewijzigd.  Allicht niet de laatste wijziging.  Ach, als we maar kunnen koersen!  En onze terugvlucht, huiswaarts, is gepland de maandagvoormiddag 10 september.  We krijgen op die manier een mooi meegenomen extra dagje senegal (ronde eindigt op 8 september)!

Afgelopen dinsdag, 21 augustus, was er een kleine persconferentie, vooral met de lokale westvlaamse pers.  Op volgende link kan je enkele foto's zien van de renners en begeleiders: http://users.telenet.be/noeldeclerck/Foto%2013.htm; de renners getooid in de koerstenues dat ginds zal gedragen worden.  Ik vind ze er persoonlijk heel afrikaans uitzien.  Na de persbabbel was er nog een klein etentje voorzien met de ganse senegal-ploeg.  Het was vooral aangenaam om daar eens wat beter kennis te maken met mn teamgenoten: naast mn parike-ploegmaat frederic kende ik de andere 4 coureurs namelijk niet voor dit senegal-avontuur begon.  Op de vergaderingen van de afgelopen maanden ging het er altijd wat "formeel" aan toe.  Het etentje was eindelijk eens een gelegenheid om een gewoon klapke te doen met iedereen.  En het viel echt op hoe we allemaal op dezelfde manier bezig zijn met die ronde.  We hebben gelijk allemaal de drang naar het avontuurlijke ervan.  Je hoort bij iedereen dat het de combinatie koersen-exotisch reizen is dat hen zo aantrekt.  Ik zie het alleszins heel goed zitten om met deze bende 2 weken weg te gaan!

Op koersgebied leef ik nog steeds op een wolkje: afgelopen woensdag in alweer een druilerig weertje 10e geworden in Melle.  De laatste koersen lijkt het me nu plots te lukken op de goeie momenten mee te zijn.  Na zo'n 30 km koers zaten we met een groep van 9 man achter een kopgroep van 6 te sterke mannen.  Ondanks dat er bij ons heel goed samengewerkt werd, liep die kopgroep toch stelselmatig uit om op het einde (na 110 km) 2min30 voorsprong te hebben.  In de laatste ronde werd er in onze groep dan nog fel gestreden voor de ereplaatsen, in deze schermutselingen werd ik dus uiteindelijk 10e van de 50 gestarte renners.  Nu volgt er nog 1 koers, morgen zondag 26 augustus, een interclub in noord-frankrijk (Bavay).  Tussen de koersen door beperk ik me tot rustig losrijden.  De tijd van hard trainen is nu gepasseerd, het is nu een kwestie van zo fit en fris mogelijk aan de start te komen in Marokko.  Aan de conditie zelf moet er nu niet meer gewerkt worden.

Worden jullie stilaan ook met de dag nerveuzer? ;-)

Er zijn weer wat nieuwtjes, hoogste tijd dus om een nieuw bericht te posten.

De organisator van de ronde van Senegal, mijnheer Michel Thioub, liet ons weten dat het nu zeker is de de ronde vertrekt in Marokko: rit 1 gaat van Cassablanca naar Rabat en rit 2 doet het omgekeerde traject.  De vrijdagavond nog vliegen we over naar Senegal en de zaterdag is een rustdag.  Vanaf de zondag volgen er nog 7 ritten, waarbij de laatste aankomt in Dakar.  In de tour spreken de renners van "Parijs halen", bij mij wordt het "Dakar halen"!  Dus alles op een rijtje:

Do   30/08      1e rit Cassablanca-Rabat (129,5 km)

Vrij  31/08       2e rit Rabat-Cassablanca  (123,5 km)

Vrijdagavond en nacht  Nachtvlucht naar Dakar

Za   01/09      Rustdag

Zo   02/09      3e rit Dakar-Somonne (108,6 km)

Ma   03/09      4e rit Somonne-Dias-Fattick (? km)

Di    04/09      5e rit Kaolak-Kaolak (? km)

Woe 05/09      6e rit Thiés-Saint Louis (184 km)

Do   06/09      7e rit Saint Louis-Loga-Saint Louis (135 km)

Vrij  07/09      8e rit Saint Louis-Thiés  (192 km)

Za   08/09      9e rit Mbour-Dakar (108,6 km)

Totaalafstand 1272,6 km

Als je van zo'n menu geen water van in de mond krijgt, weet ik het ook niet meer ;-).  We reizen af naar Marokko op woensdag 29 augustus, één dag voor de eerste rit.  Er zal maw niet veel tijd zijn om te acclimatiseren.  Een reden te meer om door te doen met de saunabezoeken (ik zit al een 3 ;-)).

Morgen, dinsdag 21 augustus, komen we voor een laatste keer samen met de ganse ploeg om de laatste afspraken te maken.  Na de vergadering is de lokale pers uitgenodigd voor een kleine persconferentie.

En na de trainingsweek heb ik vorige week woensdag de competitiedraad weer opgenomen in Oosterzele.  Het is er echter een complete offday geworden...  Om één of andere reden draaide het helemaal vierkant en geraakte ik geen poot vooruit.  Na een uur koers was het al over voor mij, hoelang was dat niet geleden dat ik zo vroeg een wedstrijd moest verlaten?!  Ik trok me echter op aan de gedachte dat ik een goeie trainingsweek achter de rug had en dat de conditie gewoon goed móet zijn, dat dit gewoon een slechte dag was.  Zondag werd deze theorie gelukkig bevestigd.  In Langemark was ik eindelijk, voor het eerst dit seizoen, mee met de kopgroep die eerst 14 man sterk was en later uitgedund werd tot 8 man.  En passant graaide ik 2 premiespurten mee; jammergenoeg kwam er wel een einde aan mn energievoorraad: in de laatste kilometers was ik op.  Tkopke wou winnen, maar tlijf sputterde tegen; ik werd toch heel tevreden 8e van 74.  'k Heb me zelden zo sterk gevoeld.  Nu volgt nog de kermiskoers in Melle (overmorgen woensdag 22 augustus) en zondag een interclub met de ploeg in noord-frankrijk.  Als ik uiteindelijk in Senegal (of eigenlijk Marokko) zal starten me de conditie die ik nu heb, dan wordt dat puur genieten; als nu maar geen ziekte of valpartij roet in het eten gooit...

U leest het, het wordt nu echt wel tijd dat de ronde eraan komt.  Ik popel nu al van ongeduld om te kunnen vertrekken...

Er zijn zo van die koersdagen die je niet snel zal vergeten, die je zo'n kick geven dat je 's avonds de slaap maar niet kan vatten door de adrenaline die blijft door je lijf stromen.  Afgelopen zondag in Zingem was het nog eens van dat :-)  In eigen dorp, met zoveel volk langs de kant, met het prachtige weer was de drang om te presteren enorm groot.  Ik werd zo vooruitgestuwd door de omstandigheden dat ik mn benen niet voelde, mn hartslag swingde de pan uit.  Halfkoers was ik er dan toch in geslaagd in een laatste groepje verzeilt te geraken.  Ik kon mn haren wel uit mn kop trekken; twordt stilaan mijn specialiteit van te demareren als het niet moet en af te wachten als de beslissing gaat vallen.  En zo'n criterium van maar 70km geeft u niet veel tijd dingen recht te zetten.  Uiteindelijk begreep iedereen de ernst van de situatie in mn groepje en werd er toch een poging gedaan wat rond te draaien, al kwam daar enig geroep en gevloek aan te pas.  We naderden dan toch een ruimere groep voor ons en op zo'n 20km van het einde kregen we daar aansluiting bij.  Een top 20 plek was nu weer mogelijk.  Op dat moment reed er wel nog 13 man voor ons, verspreid in verschillende groepjes.  Ik moest nog zien weg te geraken, want een spurt heb ik niet.  Op zo'n 12 km van de meet lukte het dan toch en was ik met zo'n 8 tal man weg.  Ik schuwde het kopwerk niet, enerzijds omdat ik persé wou wegblijven omdat ik alleen zo een kans had op een deftige uitslag, anderzijds omdat ik me zo sterk voelde.  Een vijftal km later kregen we 3 man in het vizier, we moesten en zouden die ook pakken, dat scheelt me dan weer 3 plekken in de einduitslag.  We naderden uiteindelijk tot op zo'n 100m van die 3 en ik besluit er in 1 ruk alleen naar toe te springen.  Ik moest tot dan toe het merendeel van het werk doen en hoopte dat als ik er niet meer zou zijn, dat het tempo in het groepje wat zou stokken en ik misschien met die 3 er vandoor kon gaan.  Het lukte verdorie!  Eenmaal aangesloten bij die 3 gaf ik er direct een fameuze snok aan om zo snel mogelijk afstand te kunnen nemen van mn vorig groepje.  Ook mn kompanen begrepen de situatie maar al te goed en deden hun duit in het zakje.  Op dat moment was het nog 5km te gaan.  We liepen nog zo'n 20tal seconden uit en waren dus safe.  In de spurt bakte ik er jammergenoeg niet veel van maar was toch heel tevreden met mn 11e plek, zeker na zo'n remonte.  Aan het gebrul van de supporters langs de kant te horen in de laatste 10 km denk ik dat ook zij best tevreden waren ;-)  Bleef dan de vraag: stel dat ik met zo'n benen mee was vooraan...  Misschien krijg ik daar een antwoord op als ik in één van de volgende koersen deel uitmaak van de kopgroep.

Zoals in een vorig bericht reeds geschreven is het deze week een trainingsweek.  Volgende week woensdag is de eerst volgende koers in Oosterzele, dan volgt normaal nog Helkijn, Melle en Gijzenzele.  Benieuwd wat ik daar allemaal uit de beentjes ga schudden.

Op Senegalvlak is er weinig nieuws.  Afgelopen maandag wel een tyfus-vaccinatie gekregen.  Nu maandag start ik normaal mn "sauna-trainingen" en ik denk er ook aan mn haar es goed af te maaien en met een broske naar Senegal te gaan.  Verschiet dus niet als je me binnenkort ziet ;-)

'k Heb een vermoeide periode achter de rug: sinds ik terug was van de ronde van Luik was ik doodop, zowel fysisch als mentaal.  Ondanks veel rust en losrijden bleven de benen vierkant draaien en had ik zelfs moeite me te concentreren van vermoeidheid.  De koers in Bambrugge van vorige week vrijdag (24/08) was eentje op karakter en wilskracht.  In de finale van de koers toch nog weggeraakt met een groep (weliswaar achter een kopgroep van 9 man) en zo een redelijke plek behaald.  Ook in de daaropvolgende koers (de interclub Zillebeke-Westouter-Zillebeke van woensdag 1 augustus) startte ik nog steeds met dikke lome benen.  Had ik me dan echt kapotgereden in Luik, was ik over de rooie gegaan en wel zover dat het nog even kan duren tegen dat ik ervan hersteld zal zijn?  Gelukkig kon ik deze vragen nog in de interclub zelf ontkrachten: op de 1e helling van de dag kwam ik er plots door: ik kon weer diep gaan, beentjes draaiden weer soepel zelfs bij een hoog tempo, ik kon mn longen weer vol zuusrstof pompen.  Twas een plezier nog eens met zo'n benen in de frontlinie te kunnen koersen.  Uiteindelijk toch niet kunnen wegblijven ondanks de verschillende pogingen.  Maar kom, tvoornaamste was dat er een einde kwam aan die vermoeide periode, dat ik nu met vertrouwen kan opbouwen naar Senegal!

Zondag (05/08) rij ik eerst nog een thuiswedstrijd: het jaarlijks wielercriterium te Zingem.  Wie me eens aan het werk wil zien, het is de moment :-)  Met het voorspelde mooie weer en de ambiance langs de kant (gans de wijk is daar dan namelijk 1 grote feestplek) zal niemand er zich vervelen!  Start is om 18u15.  Volgende week wordt dan een volle week trainen om weer wat basis te krijgen (het is alweer bijna een maand geleden dat ik nog eens 2 dagen of meer deftig na elkaar trainde...); daarna volgen enkele kermiskoersen om dan zo "top" mogelijk naar Senegal af te reizen.

In de Senegal-ploeg heeft er jammergenoeg iemand moeten afhaken wegens familiale problemen.  In allerijl werd er nog gezocht naar een vervanger en normaal is die gevonden.  Het is natuurlijk een risisco om zo ver op voorhand iets te plannen, zeker een wielerronde waarvoor je ook nog in vorm moet zijn.  Iedere sporter zal weten dat conditie niet iets is wat je kan bestellen.  Er kan zo snel iets tussenkomen van pech, ziekte, valpartijen.  Zoals het er voor mij nu naar uitziet zal ik normaal behoorlijk in vorm zijn eind augustus, maar ik blijf hout vasthouden...  Het zal toch een opluchting zijn als ik gezond en wel op het vliegtuig richting Senegal zit.

Maar dus, eerst morgen een spectakelstuk proberen opvoeren in het criterium :-)

Olala, wat was ik afgelopen zondagavond, de avond na de laatste rit van de ronde van Luik, een gelukkig man!  Ik had net op een deftige manier de ronde van Luik 2007 uitgereden, ondanks nog een moordende slotrit van 170 km over 9 hellingen.  Ik voelde me echt voldaan.  Een top 30 plaats in een rit en een top 50 eindnotering bleken te hoog gegrepen (uiteindelijk 68e in de eindstand), maar dat kon de pret niet bederven.

Dit was dan ook de laatste zware opdracht vóór de ronde van Senegal.  Nu volgen enkel nog trainingen en kermiskoersen.  Kbegin stillekesaan ook te denken aan de sauna-sessies om mn lichaam al wat aan warmte en vochtigheid te laten wennen.  Zeker mocht de zomer zo mild blijven als nu het geval is zal dat zeker geen kwaad kunnen.

Afgelopen maandag was er nog een vergadering met de ganse Senegal-ploeg.  We hebben er oa onze koerskleren gekregen.  Het zijn truitjes en broekjes van molecule (dank daarvoor!) van goeie kwaliteit en ze zien er nog "afrikaans" uit ook door hun donkergroene kleuren.  We zullen er als ploeg heel goed mee staan ginder.  Er is ook al een hele hoop afgesproken wie wat meedoet van materiaal (pomp, reservewielen, binnenbandekes, buitenbanden, pullen, dorstlesserpoeder...).  Het enige waar we nog steeds niet zeker van zijn is waar de ronde zal starten (normaal dus marokko) en wanneer onze vlucht juist vertrekt.  De tickets zijn via de organisatie wel al geboekt, maar hierover dus nog geen uitsluitsel.  Hopelijk komen we niet 1 dag op voorhand aan maar iets vroeger om toch wat te kunnen wennen aan het klimaat.  En hoe meer er op zo'n vergadering wordt gepraat over alles rond de ronde, hoe meer goesting ik krijg om er naar toe te gaan.  Voor mij kan het nu niet rap genoeg 30 augustus zijn!

zoals in een vorig bericht reeds neergepend, stonden er de voorbije weken een paar mooie wedstrijden op het programma.  geen wedstrijden met draaien en keren of op biljartvlakke parcoursen of met waaiergedoe of gesukkel op den boort, maar selectievere wedstrijden die op en af gaan.  vooral in de streek rond kortrijk-vlaamse ardennen-pajottenland vind je zo’n parcoursen.  kwas jammer genoeg wel telkens niet mee met de kopgroep maar kon toch in volle finale wegrijden, alleen of met een klein groepje, om zo een bevredigende top 15 plek te halen.  ook op het provinciaal kampioenschap tijdrijden heb ik me helemaal kunnen uitleven.  de laatste 6 km van de 22 in totaal waren wel moordend met de wind pal op de neus en een stel dikke, al lang verzuurde benen onder mn lijf, maar met een 5^e plek kreeg ik, meer dan verwacht, loon naar werk.  u leest het, de conditie is prima, in tkopke zit het goed, de 5 daagse ronde van luik die komende woensdag start komt op een goed moment.  dit is één van de laatste loodzware ondernemingen die nog op het menu staan vóór de ronde van senegal.  na die ronde van luik zal ik normaal alleen nog maar kermiskoersen rijden.  uitrijden is het grote doel, stiekem hoop ik op top 30 in een rituitslag en top 50 in het eindklassement.  meer info over ritomschrijvingen en uitslagen kan je vinden op http://www.tourdeliege.be/index-fr.html.

wat de ronde van senegal betreft, maandag 23 juli hebben we een volgende vergadering.  daarin zal concreet besproken worden wie wat meeneemt, wanneer we juist vertrekken…  ook krijgen we dan hopelijk te horen of we nu al dan niet de eerste 2 ritten in marokko rijden (tot nog toe blijken de vergunningen die de organisatie hiervoor moet hebben nog niet in orde) en welke ritten (en hoelang die zijn) we nu juist voorgeschoteld krijgen in de gans ronde.  kheb alleszins het gevoel dat, eenmaal de ronde van luik en die vergadering achter de rug, het in 1 rechte lijn naar senegal zal gaan!

Uiteraard heeft het beslissen van de ronde van Senegal te rijden, een serieuze invloed gehad op m'n seizoensindeling.  Na een vrij geslaagd, vooral regelmatig voorjaar heb ik er eind mei eventjes de riem afgelegd.  In dat voorjaar mocht ik behoorlijk wat grote koersen rijden (interclubs, topcompetitie, kleine rittenkoers).  De voor mij beste prestatie is de 59e plek in de slotrit van de triptique ardennais, een loodzware driedaagse in de provincie Luik.  Ondanks de derde koersdag en de 6 moordklimmen (oa 2 x La Redoute) wist ik me behoorlijk te handhaven.  Het gaf me enorme voldoening ook op zo'n zwaar parcours deftig uit de voeten te kunnen. 

De rustperiode die dus volgde heeft dan iets langer geduurd dan gepland door een hardnekkige sinusitis.  Maar eenmaal daarvan genezen waren de batterijen weer helemaal opgeladen om ook een spetterend tweede seizoensdeel te rijden.  Tot nog toe is het echter nog niet veel soeps geweest...  Ofwel was er iets mis met m'n materiaal (lek, gebroken spaak), ofwel was ikzelf niet topfit (ijzertekort), ofwel zaten de omstandigheden echt niet mee (oponthoud door val op een cruciale momenten).  De conditie voelt echter heel goed aan, dus 't is zaak niet op te geven en te blijven strijden voor deftige uitslagen.  Het is nu nog vollebak trainen en koersen tot ergens 1 of 2 weken na de ronde van Luik.

Ergens begin augustus worden er nog een korte break ingelast om uiteindelijk via kermiskoersen en doorgedreven trainingen zo fit mogelijk aan de start in Senegal te komen.  Welke koersen ik na Senegal nog rij beslis ik dan pas.  Het zal er vooral van afhangen hoe fit ik zal zijn.  Het is namelijk goed mogelijk dat er een serieuze weerbots zal komen door met een uitgeput lichaam van die warmte terug in het kille België terug te komen.  Maar dat is dus voor later.

Voor de komende weken staat er allezins nog heel wat lekkers op de menu: vandaag (03/07) kermiskoers in Kruishoutem met 11 x Nokereberg, zaterdag (07/07) kermiskoers te Poelkapelle, donderdag 12/07 PK tijdrijden en van woensdag 18 tot zondag 22 juli de ronde van Luik.  Kansen genoeg dus om schitterende resultaten te rijden!

We hebben er nu ondertussen al 3 vergaderingen opzitten.  Daarbij waren niet alleen alle 6 de renners aanwezig, maar ook de 4 begeleiders die meegaan (mecanicien, verzorgster, ploegleider en een algemeen coördinator).  Er moet namelijk een hele hoop besproken en geregeld worden.  Dat gaat van welke sponsors we al hebben, welke tombolaprijzen (wie trouwens geïntresseerd is om een lotje te kopen, laat maar gerust weten ;-)), of de toelatingen al geregeld zijn (om in het buitenland te koersen zijn er toelatingen nodig van de wielerbond), hoe het met de wielertruien/broeken zit waarmee we in Senegal gaan koersen...  Met z'n allen proberen we een steentje bij te dragen zodat alles toch in orde komt.

Hetgeen iedereen ook moet regelen is een internationaal paspoort en vaccinaties.  Ikzelf hoef me hierover geen zorgen te maken: 2 jaar geleden maakte ik een (toeristische) reis naar The Gambia, buurland van Senegal.  Het bordeau paspoortboekje van toen is nog steeds geldig net als de toen ingenomen vaccinaties.

Door die reis kan ik me ook al een beeld vormen hoe het klimaat er zal zijn: lekker warm (30-35°C) en ook heel vochtig.  Zelfs zo vochtig dat, ondanks de warmte, het meer dan een dag duurt om bv kleren te drogen in de buitenlucht.  Het zal de eerste dagen ter plaatse zeker aanpassen zijn, maar echt onoverkomelijk vind ik die warmte niet.  Het is iets waar je je moet bij neerleggen, er je vooral niet in opjagen of er hele dagen over zagen.  De weken voor de afreis zal ik proberen een paar keer naar een sauna te gaan, misschien dat het mijn lichaam zal helpen zich wat aan te passen aan zo'n omstandigheden.  En verder een hele hoop pullen drinken zeker in de koers, zo van dat lauw water, ik kijk er nu al naar uit ;-)

Het licht trouwens nog niet 100% vast hoe de ritten er gaan uitzien.  Normaal rijden we eerst 2 dagen in Marokko om daarna nog 7 ritten in Senegal zelf te rijden.  Tot nog toe zijn er blijkbaar nog geen toelatingen van de Marokkaanse overheid, er zou aan gewerkt worden...  De ritten variëren van zo'n 70 km tot 2 ritten van 180-190 km.  Maar ook aan het uitstippelen van de exacte parcoursen wordt nog gewerkt, zelfs soms nog tot 1 minuut voor de start ;-)  Typisch Afrikaans is dat natuurlijk, maar even typisch is dat het wel altijd in orde komt!

Op zaterdag 28 april kwam ik via een flaaier op een interclubwedstrijd te Anzegem te weten dat een Vlaamse wielerploeg nog 2 renners zocht om mee te doen aan de wielerronde van Senegal begin september.  Op het eerste zicht leek het me net iets te ver van mn bed, maar een paar minuten later begon ik er al over te twijfelen en 2 dagen later, na een infovergadering was ik helemaal verkocht: van donderdag 30 augustus tot zaterdag 8 april zal ik meedoen aan de ronde van Senegal!

In deze blog zal ik de voorbereiding naar die wielerronde (wekelijks-2wekenlijks) beschrijven en ook zal ik zoveel mogelijk wedstrijd/sfeerverslagjes proberen posten in Senegal zelf, indien daar een internetverbinding ter beschikking zal zijn.

Veel leesplezier!